Sevgi

Bugün çocukluğunda annesi “orada olmayan” ve imkansız aşk hikayelerinin peşine takılıp acı çekmeyi huy haline getirmiş ve bu halinin de oldukça farkında naif ve güçlü bir ruha sahip bir danışanlaydım…Bu arada ben de olağan rutinimin dışında, bir süredir aile ziyaretindeyim. En zorlayıcı ve en öğretici, en derin deneyimlerin kaynağı olan aile üzerine ifade edilecek çok şey var tabi ki… Buralara sığmaz… Bu fotoğrafta belki de beni en çok zorlayan ilişkiyi görürken tam şimdide, kalbimde yoğun bir sevgi hissediyorum. Kendimi olduğum gibi sevebilmeyi, beni farkında olmadan zorlayarak öğretmiş olan babama şükran duyuyorum. Biliyorum ki annem, babam böyle olduğu için ben böyleyim ve ebeveynlerin farklı olmasını dilemek aslında kendinin de farklı olmasını istemek demek ki yeryüzüne aidiyet duygusunu zedeleyen bir durum bu… Ve biliyorum ki atalarımı onurlandırdıkça yeryüzüne ait hissedebilirim; ve yine biliyorum ki ebeveynlerim tam olması gereken ebeveynler… “Ellerinden gelenin en iyisini ve bildiklerini” yaptılar…
Şükretmek ve saygıyla eğilmek yeryüzüne ve kendime şefkatimdendir.
🌻

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d blogcu bunu beğendi:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close