Gölge

Görmeye hazır olduğumda en derindeki gölgelerim düşman değil, eski bir dost gibi tıklatıyor kapımı; bir olduğumuzda, birbirimizi dinlediğimizde, birbirimizi hor görmediğimizde, görmemezlikten gelmediğimizde bir ekip oluyoruz. Bir bütün olarak yaşama devam ettiğimizde de yaşamın getirdiklerine daha bütün yanıtlar vermeye başlıyoruz ve bir bakmışım ki yaşam gercekten ihtiyacım olanı vermeye başlıyor bana. Biliyorum ki canlılık devam ettiği sürece acı, belirsizlik ve endişe olacak, yine sürekli bir çabalama hissi olacak; ama bu durumlar için keşfettiğim, bulduğum ve faydalandığım araçlar sadece ışığıma değil gölgeme de hitap edecek…Ortada buluşurken sihir göz kırpmaya başlayacak, bedendeki vahşilik geri dönecek, vücut sıvıları şenlenecek, kışı da bahar kadar sever bulurken kendimi içeri gülümseyecek, eski bir deniz gibi bilgeliğin tuzunu tadacağım…🌿

Bugün önce “En utanç duyduğum halim, yaşam sahnem, keşke olmasa/olmasaydı dediğim halim nedir?” sorusunu, sonra da “Bana söylemek istediği bir şey var mı?” sorusunu sorduk danışanla seansta…
Tohumlar atıldı; bahardan önce yeşerirse ne ala, yeşermezse sabır hediyemizdir; hazır olmadan hiç bir çiçek açmaz biliriz, bilmekle kalmaz artık uygularız…bilginin ötesine geçtikçe yumuşar, insan oluruz.

🌿

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d blogcu bunu beğendi:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close